7 magere jaren, 7 vette jaren.
Depressief. Ongewild opgejaagd.
Ik doe er niet goed aan, dat weet ik nu al. Te persoonlijk, teveel wat veel te groot van beleving was om echt goed uit te leggen. Te persoonlijk voor mij gevoel…
Te persoonlijk om je diepste twijfels en grootste angsten te delen…
Geconfronteerd worden met jezelf op een moment dat je liever een arm om je schouder voelt dan dat je een klap in je gezicht krijgt van alles wat je onder ogen ziet, da’s vervelend. En mild uitgedrukt!
Maar of ik daarom zelf gevraagd hebt, zoals ‘verlichten zielen’ erover vertellen, dat zou dan wel erg cru zijn! Ik bedoel, ik geloof in een heleboel maar niet dat je om je eigen depressie vraagt.
Tenminste, ik vraag me nog steeds af of het wel een depressie was die me al 7 jaar bezighoudt!
Ik dwaal af, cru haalde ik aan. Cru om je eigen narigheid te vragen.
Op een dwaze manier dapper misschien en verhelderend terzijnertijd maar altijd zwaar!
Ik geloof in re-incarnatie, en ergens langs die lijn zou je dan in het verleden ‘getekend’ hebben voor gebeurtenissen in bijvoorbeeld dit leven, iets met Karma…
Nooit had ik verwacht dat mijn Karma me zou trakteren op zoveel! Teveel!
Alhoewel, weidse uitzichten in de geest, die amper uit te leggen zijn maar die ook al eeuwen beschreven staan hebben me ook de gewenste inzichten gegeven! Maar die zijn persoonlijk!
Hoe dan ook, is het dat we een heleboel vergeten zijn? Tja, hoe zou je die vraag moeten beantwoorden. Zomaar met Ja? Of zomaar met Nee? Maar dat we snel vergeten, ja heel snel!
Of hebben onze voorvaderen misschien verkeerde interpretatie’s ‘aangenomen’ als waarheid waardoor we nooit meer tot onszelf weten door te dringen en daardoor belangrijke zaken over onszelf vergeten zijn? Totdat je overvallen wordt door een belichaming of depressie.
En mocht re-incarnatie echt bestaan, weet dan vast wat je je wenst voor het volgende leven. Maar dat hangt weer samen met je gedrag in dit leven en we vergeten snel!
En weet je, in een wereld waarin je misleid en verleid wordt, zullen de meesten van ons als beesten incarneren! Want dat gebeurt nu al in onze tijds-periode doordat we zo snel vergeten!
Maar al met al, het één en ander is te persoonlijk na mijn idee…
Maar ik begin gewoon; Er was een gebeurtenis, gevolgd door 7 magere jaren…
7 vette jaren. 7 magere jaren. Ineens besef je dat je kiezen mag welke van de twee je beleefd hebt.
7 magere jaren qua materialisme en voorspoed, zoals die geldt in deze maatschappij. Dan ben ik een heleboel tekort gekomen. Wanneer materie verzamelen een must is om de economie te laten functioneren, en mij daarin, dan heb ik daar maar weinig energie aan spendeert te laatste 7 jaren.
7 vette jaren… Ik kan niet ontkennen dat ik me de afgelopen 7 jaar geestelijk ben gegroeid… Wanneer geestelijke groeien net als rijk worden in financiële opzichte is, dan voel ik me superrijk! Multi-multi miljardair om maar eens goed te overdrijven…en het kan ‘rijker’!
Maar het kwam met een keerzijde! Terwijl die keerzijde al in me aan het groeien was door de omstandigheden waarin ik 7 jaar geleden verkeerde.
En toen gebeurde er iets waar ik nog steeds min of meer van onder de indruk ben, ineens sloeg een depressie toe… Maar was het wel een depressie? 7 verwarrende jaren volgende.
Je staat erbij en je voelt het je bekruipen… En dat ‘het’, dat wat je dus bekruipt, tja moeilijk uitleggen maar toch, daarover zeg ik nu, 7 jaar later, dat het een kompleet nieuwe belichaming is die neerdaalde, zo voelt het aan!
En nu, na 7 magere jaren maar met een ongekende geestelijke rijkdom, kan ik niet zeggen dat het er ook leuker op is geworden. Geen zins namelijk…
Een moment van je vertrouwen weggeven, dat was het moment dat ik mezelf verloor…
Wat kan er soms een pak van je hart vallen als je die gelucht hebt! Ken je dat bevrijdt gevoel? Je voelt dat je weer in staat bent om bergen te verzetten. Maar wanneer je je afvraagt hoe het nu mogelijk is dat wij mensen zoveel opkroppen tot het laatste moment. Dat blijft voor mezelf ook nog steeds een raadsel.
Doe je dat uit beleefdheid naar een ander toe? Of ben je bang je gezicht te verliezen naar anderen toe?
Of gebeurd het uit onwetendheid, die je pas inziet wanneer het te laat is?
Nou, niet uit onwetendheid, die eerste keer bedenk ik me dan.
Maar wanneer je te vaak je emoties opkropt en je geen uitlaatklep kan vinden kan het soms verkeerd aflopen. Nou ja, verkeerd aflopen, je kunt als minst erge kwaad verdwalen in je eigen gedachten gangen.
En door alle aannames en met alle aannames, zit je eerder op verkeerde gedachten dan je zelf doorhebt! Maar gelukkig is er ook nog zoiets als dat onbehaaglijk gevoel die daarmee gepaard gaat.
Niet dat die je op tijd waarschuwt maar je herkent het wel altijd!
En wanneer ik dat herken, dan weet ik dat er iets gaande is in mezelf!
Wanneer je geen uitlaatklep van nature hebt dan wordt dat natuurlijk wel een probleem. Zo is de opname van mijn serotonine huishouding al geruime tijd ontregelt en lukt het niet echt om die onder controle te krijgen. Niet dat ik er veel last van heb, ja wel! Het zorgt soms wel voor het ontbreken van een ‘rem’.
De oorzaak daarvan is dat je soms je chemische huishouding niet echt in de gaten hebt waardoor je ‘blijft’ doorgaan in je hoofd. Niet dat het excessieve gedachten zijn.
Zo ben ik ook erg bekend met slapeloze nachten, en die spelen het meeste op. Dagen achter elkaar soms, en die ‘wegen’ zwaar! Moeilijk uitleggen dat ‘wegen’, alsof er een heel nieuw lichaam neerdaalt op het oude… Maar ook daar valt mee te leven, voor mezelf wel althans en aangezien ik vrijgezel ben heeft niemand er last van. Maar soms vraag ik me af hoe het zou zijn om nu weer een relatie te hebben. Maar nu, met iets meer inzichten en beter gefocust, en het beter weten van het willen, vraag ik me af hoe ik nu een relatie zou beleven. Jarenlang kan je vergeten dat er ook zoiets is als een leven die je kunt delen met een ander,… maar na zovele jaren?
Sommige verworven vrijheden staan het ook niet echt meer toe om ruimte te creëren voor iemand in mijn leven. Al is die wens wel aan het groeien, soms leer je van je vorige fouten…! Die mijn inziens best wel aanwezig waren/zijn. En dat houdt mijn gedachten over een relatie tegen!
Maar wat zijn nu eigenlijk fouten, vraag ik mezelf vaak af!
Eerder waren het de teleurstellingen die tegen me gebruikt werden, dan dat ik in al die verwachtingen mijn fouten zag! Tja, een verschil van perceptie welke men mij probeert wijs te maken!
En als je eenmaal dat stadium van verschillen blootleggen hebt bereikt… gaan ze zomaar een ander leven leiden, naast dat van jouw!
Maar hoe dan ook, ik leef nog, toch een kleine beleving-aanpassing aan overgehouden maar niks ernstig!
En al kan het soms bijzonder eenzaam zijn, de wetenschap van andere mensen om me heen is vaak al voldoende om vervelende onbehaaglijke gevoelens te overwinnen.
En wanneer dat nu echt niet meer lukt is de redding van de farmaceutische maffia in pil vorm niet al te ver weg, bedenk ik me dan… Maar daar ging het juist fout voor me!
Wanneer je een bezorgde geest ook nog eens van farmaceutische ‘hard-drugs’ gaat voorzien, dan kan het helemaal mislopen… En die ervaring bestempel ik als mijn grote fout!
Het was dom van me om de dokter te vertrouwen…!
Tja, je begrijpt natuurlijk wel dat je volgens de pillendraaiers beter wordt van hun shit maar het tegendeel drong zich op in de vorm van hallucinaties. Die niet beschreven werden in de bijsluiter!
En wat door de dokter al helemaal als onmogelijk werd afgedaan!
En al heel snel bleek dat ik helemaal alleen stond met mijn verhaal over hallucinaties van Paroxetine! Al moet ik eerlijk bekennen dat ik het helemaal niet vervelend vond dat hallucineren, maar zeer bijzonder zelfs.
Al waren de ontkenningen van de hoge heren best wel een tegenvaller!
Totaal onwetend en vol vertrouwen in de dokter, was voor mij duidelijk geworden dat er iets vreselijk mis was in mijn bovenkamer na 4 weken Paroxetine gebruik. Dat volste vertrouwen was eigenlijk hetgeen wat mij de das om deed, vooral toen ik mijn ervaringen voorlegde aan de dokter.
Vol ongeloof maar met een staal smoelwerk begon hij op ernstige wijze zijn leugens af te steken die hem waren ingegeven door de farmaceutische maffia. Overduidelijk waren ingegeven door maffia-type’s!
Ken je dat wanneer je gewezen wordt op onderzoeken die aan alle eisen voldoen. En aan de strengste controle onderworpen worden. Welke onderzoeken vraag ik me nog steeds af!
Hetgeen ik besefte was dat de dokter doelde op de sigaren uit eigen doos. Dat onderzoek dus!
Een onderzoek die natuurlijk door boekhouders is ‘geschiedt’, om zoveel mogelijk winst te kunnen veiligstellen. Ten koste van andermans gezondheid! Want daar hebben boekhouders geen verstand van.
De hoge heren hadden daar toch een andere kijk op. Zij delen de financiële belangen, overduidelijk!
Zij bestempelde hun ‘sigaren uit eigen doos’ als betrouwbaar en onder toezicht van de Staat tot stand gekomen! Alsof al die antwoorden iets met mijn bevinding te maken zouden hebben!
Die dokter was volgens mij behoorlijk wappie!
Al met al moet ik concluderen dat het me nu allemaal worst zal zijn hoe de heren erover denken.
Iedere keer wanneer ik bij de dokter kom, herinner ik hem aan het fijne gesprekje van toen. Die hij altijd met veel moeite weet te herinneren…
Uit nijd weiger ik een andere dokter te kiezen, want hem herinner ik graag aan zijn vakmanschap en zijn geweldige inzichten! Regelmatig verspreekt hij zich door de verwarring van de logica van de farmacie, dan zie ik altijd de paniek in zijn ogen verschijnen.
Wraak is inderdaad zoet man!
Wie slim is weet ondertussen allang dat de farmacie er geen baat bij heeft om mensen beter te maken.
Dat is helemaal hun core-business niet.
Uiteindelijk is het hun in de eerste plaats om de centen te doen en pas daarna om jouw gezondheid.
Niet om je beter te maken hoor, let wel! Heb daar geen hoge verwachtingen van want je stelt jezelf teleur!
Terwijl jouw gezondheid het onderwerp is voor jezelf, wordt die gebruikt voor het gewin van een ander.
Om vette winsten binnen te slepen aan de hand van allerlei (‘vals’) gecreëerde pillen die wonderen zouden verrichten maar waar een heleboel mensen zelfmoord door plegen! Een neven effect zogezegd!
Wist je dat de meeste zelfmoorden voorkomen in combinatie met ‘hard-drugs’ van de farmacie!
Je zult er misschien verbaasd zijn maar het enige dat dat soort medicatie doet is een hoop suggestie opwerpen, die ervoor zorgen dat jij je problemen vergeten gaat, maar ze verdwijnen niet hoor!
Uiteindelijk misschien wel… door zelfmoord te plegen.
Kijk eens goed naar een junk, hoe verschrikkelijk hij eruit ziet, maar zelfmoord heeft hij, in al die tijd dat hij gebruikt heeft, niet gepleegd! Gebruikers van de geneesmiddelen van de farmacie en dan met name die voor je hoofd, die laten je wel toe om ‘rare dingen’ met jezelf uit te spoken, zelfmoord dus!
Je wordt verslaafd gemaakt zonder dat je het weet. Afhankelijk, aanhankelijk.
En je ‘wil’ schreeuwt om meer! En meer, en meer, en meer… en dat onbewust.
In de tussentijd dat jij afgeleid wordt van jezelf, gebeuren er vreemde dingen met jouw als persoon.
Je hele persoonlijkheid verdwijnt! Je wordt apathisch en afhankelijk van de medicatie.
Net zoals een junk verandert, zo verandert jouw persoonlijkheid ook!
En niemand die de vergelijking trekt met hard-drugs! Want immers, we vertrouwen de dokter op zijn eer en geweten dat hij je niet misbruikt. De junk heeft er zelf voor gekozen om te gebruiken, maar jij dan?
Nou, daar zal je toch echt goed over moeten nadenken.
Het gevolg voor mij is dat ik 7 jaar na dato nog steeds met een grote dosis des-interesse opgescheept zit, die een ironisch karakter begint te krijgen die niemand ten goede komt!
Mijn stemmingen worden niet veroorzaakt door een depressie! Maar doordat de medicatie mijn realiteit en werkelijkheid behoorlijk geschaad heeft. Het waren gewoonweg de verkeerde medicijnen die ik voorgeschreven kreeg! (Was ik wel depprie of werd dat aangepraat en veroorzaakt door die shit?)
Je zult het vreemd vinden, toch bemerk ik nog regelmatig de nadelige gevolgen van de Paroxetine.
Als een vervelende herinnering verpakt met nare lichamelijk gebreken, een vervelende herinnering.
Er is echt meer ‘verschoven’ dan dat er hersteld is in mijn hoofd zouden sommige zeggen in mijn omgeving! Oh, niet dat ik gek ben geworden, als zullen velen dat wel als zodanig herkennen. Maar dat waarschijnlijk pas dan wanneer je praat over andere dingetjes dan de populaire bullshit die als algemeen wordt beschouwd. Je kent het misschien wel, populisme en fundamentalisme omtrent economische gedachten die zeggen dat ‘het hoort zoals het hoort’, waar bijna niemand meer wilt nadenken maar dat wel zeggen te doen.
Nu ik terug kijk op die periode ben ik behoorlijk teleurgesteld in de manier waarop de hoge heren allerlei verantwoordingen proberen te ontlopen. Ordinaire leugens worden vertelt om jouw van je ongelijk te overtuigen! En met farmaceutische shit in je hoofd is het moeilijk onderscheidt maken als mak lammetje!
Ik besef nu dat de medicatie niets meer dan een gemis teweeggebracht heeft, die zich op de meest vreemde momenten en manieren opdringt en zich uit!
Het plotseling ‘vies’ voelen bijvoorbeeld, is een symptoom die verslaafden ook krijgen na hard-drugs gebruik, als na/bijeffect. Het snel ‘leeglopen’ van mijn energie is ook al zo’n vervelende gebeurtenis!
En sinds het gebruik van Paroxetine overvalt dat me regelmatig!
Nu nog, 7 jaar later! Erg vervelend leven met zo’n beperking en dat na al die tijd!
Er is een gemis ontstaan in mijn hoofd die me aan het denken heeft gezet waardoor ik de conclusie getrokken hebt dat al die pilletjes voor je hoofd niets anders tot doel hebben dan jouw te onderwerpen.
Om je je geest af te pakken, want die voel je verdwijnen!
Maar waar ik me het meeste van bewust ben geworden is dat mijn persoonlijkheid totaal verandert is!
Ikzelf ben ondertussen gewend aan de ‘openheid’, zoals het voor mij voelt. Alsof de Paroxetine een ‘deur’ heeft opengezet. Een ‘deur’ die voor een heleboel chaos kan zorgen.
Het misleid je en het leidt je af van de ware problemen die niets meer zijn dan het willen uitbreken van je geest. Je geest die geroerd is door momenten die jezelf veronachtzaamd hebt en niet verwerkt hebt.
Al die momenten die verwerkt moeten worden en niet vergeten hadden mogen worden…!
Behalve door de farmacie ,die door hun werkwijze heel veel geld verdient aan drugs, die niets anders blijkt te zijn dan hetgeen junks kopen bij hun dealer!
Om jouw te laten vergeten en weer een ‘gezond’ mens te laten worden! Allemaal voor jou!
Alleen is het iets geraffineerde samengesteld waardoor het sluipmoord effect nog harder inslaat.
En dat is wat die pillen doen, ze veroorzaken een sluipmoord effect!
Ik heb spijt dat ik me heb laten overhalen en me heb laten vertellen dat die pillen goed voor me zouden zijn, dat is dus niet zo. Bezint alvorens men begint!
Dat zou ik willen zeggen tegen iedereen die overweegt die shit te gaan gebruiken!
Bezint alvorens je eraan begint! Want het verandert je niet specifiek ten goede!
Maar dat alles is nu meer dan 7 jaar geleden, en weet je, de lucht begint weer op te klaren!
Er is wel hoop! Want het leeft!
Maar het waren 7 magere jaren en tegelijkertijd 7 vette jaren qua geestelijke rijkdom…
7 lichamelijk slopende jaren… De kracht hervindt zichzelf weer, de geest vindt altijd een weg!
Maar het blijft regelmatig zwaar! En waar kan ik daarvoor genoegdoening krijgen? Nergens toch? Zo’n overkoming zal je helemaal zelf moeten verwerken, maar het liefst met een arm om de schouder van iemand die waakt en zorgzaam is… Zijn die mensen er nog of kost dat tegenwoordig ook geld?
Bron: http://kruimelsvoordearmen.blogspot.nl/2012/12/met-je-kop-vol-farma-pillen.html#more
Lekken dat is het nieuwe hype woord van 2012 lijkt het. Lekken in de beveiliging bij KPN, bij ziekenhuizen en dan kom je uiteraard bij hypewoordje nummer twee: Hacken.
Wie wel eens op alternatieve nieuws sites komt en tegenwoordig ook op de MSM nieuws sites heeft ongetwijfeld wel eens een stuk gelezen over de moord op Marianne Vaatstra. Deze kwestie is jarenlang een bron geweest voor de meest wilde complot theorieën.
We kennen allemaal wel het Social media fenomeen 
Mevrouw Roedelof 
