De algemeen geaccepteerde visie binnen de spirituele community’s is dat dualiteit de vijand is. Het is in hun beleving een product van het ego want strijd kan toch immers geen deel uit maken van leven in liefde en licht? Nou, dat deel dat klopt in ieder geval want leven in liefde en licht is onmogelijk als je haat en duisternis negeert.
Ja ik weet het ik klink weer ongeloveloos negatief en zo en ik begrijp er helemaal niets van, ben er niet klaar voor en ben geconditioneerd. Zo, met alle bekende clichés en dooddoeners terzijde geschoven kunnen we verder in dit stuk over het onderwerp dualiteit.
Dualiteit is puur natuur want strijd is een wezenlijk onderdeel van leven. Je conceptie is een strijd tussen de zaadcellen die het eitje mogen bevruchten, je geboorte is een strijd om op deze wereld te geraken(of je daar nou vrolijk van wordt of niet, het blijft een strijd). In de dierenwereld is strijd. Strijd om voedsel, strijd om territorium, leiderschap in de roedel, kudde, etc… Ja zelfs in de plantenwereld is strijd, strijd om het zonlicht dat moet worden omgezet en strijd om het beschikbare water in de grond. Strijd om wortelruimte en ga zo maar door.
Bovenstaande is interessant omdat het eerste waar dergelijke spirituele personen mee schermen is 1 zijn met de natuur, het universum en wat al niet meer. En daar gaat de eerste denkfout want in de natuur is geen eenheid, het is een voortdurende strijd om bovengenoemde zaken. Men zegt niet voor niets dat de wet van jungle het recht van de sterkste is. Kortom leven in harmonie met de natuur is strijd en dus dualiteit.
Bovenstaande toont weer eens heel mooi aan dat dualiteit nodig is om de zaken aan het draaien te houden, net zoals peace of mind, body & soul noodzakelijk is voor de harmonie, maar het neemt niet weg dat beiden noodzakelijk zijn om het totale plaatje te krijgen. Dat is waarom alleen maar spiritueel zijn niet werkt, net zo als puur praktisch en sceptisch zijn ook niet werkt. Het is wederom de balans waar het om draait: Een beetje van alles in de juiste verhoudingen.
Bovenstaande is ook telkens weer de reden dat alle projecten geschoeid op puur spirituele leest mislukken. Wanneer je een cake wil bakken zal je ook echt alle ingrediënten moeten gebruiken anders is wat er uit die oven komt een fiasco. Of het rijst niet of het smaakt niet, in beide gevallen is het enkele reis richting KLIKO voor het eindproduct want er missen essentiële onderdelen.
Er zijn hele hordes mensen die zich wijsmaken dat ze leven puur in liefde en licht. En het dan maar raar vinden wanneer op termijn de boel altijd instort door onenigheid en strijd. Dat is toch niet vreemd wanneer je eigenschappen welke een essentieel onderdeel vormen van de mens gaat onderdrukken?
Om bovengenoemde redenen en oorzaken kan ik dan ook niet anders dan constateren dat dualiteit een essentieel onderdeel is van de natuur van de mens, welke in essentie een egocentrisch wezen is en dat puur leven in liefde en licht slechts ontwricht.




